The Black Eagle's Secret Mission
(Ömer Faruk's Adventure)
It was Saturday morning.
Ömer Faruk woke up very early.
He looked at the clock.
"7:00!"
He smiled.
"Today is a great day!"
He wore his black and white Beşiktaş jersey.
He looked in the mirror.
"Come on, Black Eagle!"
His mother smiled.
"Breakfast first."
Ömer laughed.
"Of course!"
After breakfast, he packed his small backpack.
Inside the bag there were:
a bottle of water
a sandwich
a flashlight
a notebook
a pen
His phone suddenly made a strange sound.
BEEP!
A new message appeared.
Mission for Ömer Faruk. Come to Beşiktaş Stadium. Do not tell anyone. Hurry!
"What?"
His heart started beating fast.
"Who sent this?"
There was no name.
Only one picture.
A black eagle.
Ömer took the bus.
He looked outside.
The city was busy.
Cars moved slowly.
People walked quickly.
He could not stop thinking.
"What mission?"
After one hour, he arrived.
The stadium looked beautiful.
He smiled.
"I love Beşiktaş!"
A security guard looked at him.
"Are you Ömer Faruk?"
Ömer was surprised.
"Yes..."
The guard smiled.
"Follow me."
They walked through a long tunnel.
It was dark.
Very dark.
Only small lights were on.
Suddenly...
The lights went out.
Everything became black.
"What happened?"
Then...
A loud eagle sound came.
"KRAAAAA!"
Ömer's flashlight was in his bag.
He quickly turned it on.
A small paper was on the floor.
It said,
Find the first key. Time is running.
He started running.
Left.
Right.
Straight.
Another door.
Locked.
Next to the door was a football.
It was old.
Very old.
On the ball there was a letter.
"B"
He looked around.
Then he found another ball.
"E"
Another one.
"S"
Another one.
"I"
Another one.
"K"
Another one.
"T"
Another one.
"A"
Another one.
"Ş"
He smiled.
"BEŞİKTAŞ!"
The locked door slowly opened.
"Excellent!"
Inside the room there was a very old man.
He wore black and white clothes.
He smiled kindly.
"You are brave."
Ömer asked,
"Who are you?"
"I am the Keeper of the Black Eagle."
"What does that mean?"
"The spirit of courage lives here."
The old man gave him a silver key.
"But be careful."
"Why?"
"You are not alone."
Suddenly...
A loud noise came from upstairs.
BOOM!
BOOM!
BOOM!
Someone was running.
Fast.
Very fast.
Ömer looked up.
A man in a black hoodie disappeared into another hallway.
"He took something!"
The old man shouted,
"Go after him!"
Ömer started running.
His heart was beating very fast.
The hallway became smaller.
Then larger.
Then smaller again.
Many doors.
Many stairs.
Many turns.
Finally...
He saw the mysterious man.
"Stop!"
The man laughed.
"You are too late!"
He jumped through another door.
Ömer followed him.
But...
Nobody was there.
Only another message.
The second key is under the eagle.
"There is an eagle..."
Ömer looked around.
Then he saw a big black eagle statue.
He carefully moved it.
There was another key.
"Yes!"
But suddenly...
The floor started shaking.
The lights turned red.
A loud voice said,
One minute left!
"Oh no!"
He ran as fast as he could.
At the end of the tunnel, there was one final door.
It had two keyholes.
He used the first key.
CLICK.
He used the second key.
CLICK.
The door slowly opened.
Inside the room, there was...
A beautiful black and white football.
It was shining.
Next to the ball, there was a letter.
Ömer opened it.
It said,
Football is not only about winning. It is about courage, friendship, respect and never giving up. These are the true colors of the Black Eagle.
Ömer smiled proudly.
"I will never give up."
Suddenly...
Everyone started clapping.
The security guard came.
The old man came.
Many Beşiktaş fans came.
"Congratulations, Ömer Faruk!"
"You finished the secret mission."
The old man smiled again.
"But..."
Ömer looked surprised.
"But what?"
The old man pointed to another small door.
"That was only Mission One."
A red light appeared above the door.
A new message came to his phone.
Mission Two starts tomorrow...
Ömer smiled.
"I am ready."
The adventure was only beginning.
Kara Kartal'ın Gizli Görevi
(Ömer Faruk'un Macerası)
Cumartesi sabahıydı.
Ömer Faruk erkenden uyandı.
Saate baktı.
"Yedi!"
Gülümsedi.
"Bugün harika bir gün!"
Siyah beyaz Beşiktaş formasını giydi.
Aynaya baktı.
"Hadi Kara Kartal!"
Annesi gülümsedi.
"Önce kahvaltı."
Ömer güldü.
"Tabii ki!"
Kahvaltısını yaptıktan sonra küçük sırt çantasını hazırladı.
Çantasında şunlar vardı:
Bir şişe su
Bir sandviç
Bir el feneri
Bir defter
Bir kalem
Tam o sırada telefonu garip bir ses çıkardı.
BİP!
Yeni bir mesaj gelmişti.
Görev Ömer Faruk için. Beşiktaş Stadyumu'na gel. Kimseye söyleme. Acele et!
"Ne?"
Kalbi hızlı hızlı atmaya başladı.
"Bunu kim gönderdi?"
Mesajın altında isim yoktu.
Sadece siyah bir kartal resmi vardı.
Ömer otobüse bindi.
Camdan dışarı baktı.
Şehir çok hareketliydi.
Arabalar yavaş ilerliyordu.
İnsanlar hızlı adımlarla yürüyordu.
Ama onun aklında tek bir soru vardı.
"Nasıl bir görev bu?"
Yaklaşık bir saat sonra stadyuma ulaştı.
Stadyum her zamanki gibi muhteşem görünüyordu.
Gülümsedi.
"Beşiktaş'ı çok seviyorum."
Bir güvenlik görevlisi yanına geldi.
"Sen Ömer Faruk musun?"
Ömer şaşkınlıkla cevap verdi.
"Evet..."
Görevli gülümsedi.
"Benimle gel."
Uzun ve karanlık bir tünele girdiler.
Tünel oldukça sessizdi.
Sadece küçük lambalar yanıyordu.
Bir anda...
Işıklar söndü.
Her yer kapkaranlık oldu.
"Ne oluyor?"
Tam o sırada...
Bir kartal sesi duyuldu.
"KRAAA!"
Ömer hemen çantasındaki el fenerini çıkardı.
Işığı yere tuttu.
Yerde küçük bir kâğıt duruyordu.
Üzerinde şu yazıyordu:
İlk anahtarı bul. Süre işliyor.
Koşmaya başladı.
Sola döndü.
Sonra sağa.
Dümdüz ilerledi.
Karşısına kilitli bir kapı çıktı.
Kapının yanında eski bir futbol topu vardı.
Topun üzerinde bir harf yazıyordu.
"B"
Biraz ileride başka bir top buldu.
"E"
Sonra...
"Ş"
Bir tane daha...
"İ"
Ardından...
"K"
Sonra...
"T"
Bir tane daha...
"A"
Ve son olarak...
"Ş"
Ömer gülümsedi.
"BEŞİKTAŞ!"
Tam o anda kapı yavaşça açıldı.
"Mükemmel!"
İçeride yaşlı bir adam vardı.
Siyah beyaz kıyafetler giymişti.
Gülümseyerek konuştu.
"Cesur bir çocuksun."
Ömer merakla sordu.
"Siz kimsiniz?"
"Ben Kara Kartal'ın Koruyucusuyum."
"Bu ne demek?"
"Cesaretin ruhu burada yaşar."
Yaşlı adam cebinden gümüş renkli bir anahtar çıkardı.
"Al."
Ömer anahtarı aldı.
"Ama dikkatli ol."
"Neden?"
"Çünkü burada yalnız değilsin."
Tam o sırada...
Yukarıdan büyük bir gürültü geldi.
GÜM!
GÜM!
GÜM!
Birisi koşuyordu.
Hem de çok hızlı.
Ömer başını kaldırdı.
Siyah kapüşonlu gizemli bir adam koridordan geçip kayboldu.
"Bir şey aldı!"
Yaşlı adam bağırdı.
"Onun peşinden git!"
Ömer hiç düşünmeden koşmaya başladı.
Kalbi yerinden çıkacak gibiydi.
Koridorlar birbirine benziyordu.
Bazen daralıyordu.
Bazen genişliyordu.
Merdivenler...
Kapılar...
Köşeler...
Sonunda gizemli adamı tekrar gördü.
"Dur!"
Adam arkasına baktı.
Gülümsedi.
"Artık çok geç!"
Bir kapıdan içeri atladı.
Ömer de peşinden girdi.
Ama içeride kimse yoktu.
Sadece küçük bir not vardı.
İkinci anahtar kartalın altındadır.
"Kartal..."
Ömer etrafına bakındı.
Bir köşede büyük siyah bir kartal heykeli vardı.
Heykeli dikkatlice itti.
Altında ikinci anahtar duruyordu.
"Başardım!"
Tam o sırada...
Yer sallanmaya başladı.
Işıklar kırmızıya döndü.
Hoparlörden güçlü bir ses duyuldu.
Bir dakikan kaldı!
"Hayır!"
Var gücüyle koşmaya başladı.
Koridorun sonunda büyük bir kapı vardı.
Kapının üzerinde iki anahtar yuvası bulunuyordu.
İlk anahtarı taktı.
ÇIT!
İkinci anahtarı da yerleştirdi.
ÇIT!
Kapı yavaşça açıldı.
İçeride siyah beyaz renklerde parlayan muhteşem bir futbol topu vardı.
Topun yanında bir mektup duruyordu.
Ömer mektubu açtı.
Şöyle yazıyordu:
Futbol sadece kazanmak değildir. Futbol cesaret, dostluk, saygı ve asla pes etmemektir. İşte Kara Kartal'ın gerçek ruhu budur.
Ömer gururla gülümsedi.
"Ben asla pes etmeyeceğim."
Tam o anda...
Her taraftan alkış sesleri yükseldi.
Güvenlik görevlisi geldi.
Yaşlı adam geldi.
Birçok Beşiktaş taraftarı geldi.
"Hepsi bir ağızdan bağırdı."
"Tebrikler Ömer Faruk!"
"Gizli görevi başarıyla tamamladın."
Yaşlı adam tekrar gülümsedi.
"Ama..."
Ömer şaşırdı.
"Aması mı var?"
Yaşlı adam küçük bir kapıyı gösterdi.
"Bu sadece Birinci Görev'di."
Kapının üzerindeki kırmızı ışık yanmaya başladı.
O anda telefonuna yeni bir mesaj geldi.
İkinci Görev yarın başlıyor...
Ömer kararlı bir şekilde gülümsedi.
"Ben hazırım."
Çünkü gerçek macera daha yeni başlıyordu.
Yorumlar
Yorum Gönder